Rehabilitacja po złamaniu nadgarstka: etapy, ćwiczenia, czas

Lekkie aktywności wracają 1-2 miesiące po zdjęciu gipsu lub po operacji, intensywny sport po 3-6 miesiącach od urazu, a pełny powrót trwa co najmniej rok. Tempo zależy od sposobu leczenia, gipsu lub płytki, i od kryteriów przejścia do kolejnego etapu, nie od kalendarza.

Awatar Aleksandra Mroczek

5 min czytania

Dłoń i przedramię na drewnianym stole obok miękkiej piłki do ćwiczeń

Odpowiedź w trzech zdaniach

Lekkie aktywności wracają zwykle 1-2 miesiące po zdjęciu gipsu albo po operacji, intensywny sport po 3-6 miesiącach od urazu, a pełny powrót do sprawności trwa co najmniej rok. Lekkie aktywności liczy się od zdjęcia gipsu lub od zabiegu, sport od urazu, a o przejściu do kolejnego etapu decydują kryteria, przede wszystkim ruch bez narastającego bólu, nie data w kalendarzu.

Po zespoleniu płytką i śrubami ruch zaczyna się wcześniej niż po gipsie, bo pozwala na to zdejmowana szyna.

Ile trwa rehabilitacja po złamaniu nadgarstka?

Pełny powrót do sprawności trwa co najmniej rok, ale w pierwszym miesiącu po zdjęciu gipsu lub operacji sztywność wyraźnie maleje. Dotyczy to najczęstszego złamania w obrębie przedramienia i ręki, czyli złamania dalszej nasady kości promieniowej, które pacjenci znają jako złamanie nadgarstka. Ramy czasowe podaje AAOS OrthoInfo.

Etap Kiedy Cel
Unieruchomienie w gipsie do ok. 6 tygodni po złamaniu ruch palców, łokcia i barku, kontrola obrzęku
Odzyskiwanie zakresu ruchu pierwszy miesiąc po zdjęciu gipsu lub po operacji zmniejszenie sztywności, odzyskanie zakresu ruchu
Lekkie aktywności 1-2 miesiące po zdjęciu gipsu lub po operacji pływanie, ćwiczenia dolnej części ciała
Intensywny sport 3-6 miesięcy po urazie narciarstwo, piłka nożna
Pełny powrót co najmniej rok sprawność codzienna i sportowa

Sztywność nadgarstka ustępuje dalej przez co najmniej 2 lata, więc poprawa może trwać dłużej niż rok.

Jakie są etapy i kiedy przejść do następnego?

Etapy są trzy, a o przejściu do kolejnego decyduje kryterium, nie termin. Dalej przechodzi się dopiero wtedy, gdy ruch z poprzedniego etapu nie nasila bólu ani obrzęku następnego dnia. Nie forsuję przez ból. Ogólny układ etapów dla wszystkich kości opisuje rehabilitacja po złamaniu kości, tu zostaje nadgarstek.

1. W gipsie lub szynie: ruch palców, łokcia i barku

Ruch palców, łokcia i barku od początku unieruchomienia ogranicza sztywność, więc zaczyna się go od razu. Rękę trzyma się powyżej poziomu serca, co zmniejsza obrzęk. Kryterium przejścia: unieruchomienie zdjął lekarz prowadzący, a palce poruszają się swobodnie.

2. Po zdjęciu unieruchomienia: zakres ruchu

Po gipsie typowe są sztywność, ból przy ruchu, osłabienie mięśni przedramienia i trudność z chwytaniem kubka czy odkręcaniem słoika. Na tym etapie odbudowuje się zakres ruchu, a siła czeka. Kinezyterapię uzupełnia terapia manualna i fizykoterapia, a plan ustala fizjoterapeuta po badaniu funkcjonalnym. Kryterium przejścia: zakres ruchu jest coraz większy.

3. Siła chwytu i obciążanie

Rehabilitacja odbudowuje zakres ruchu, siłę chwytu i precyzję dłoni. Siłę dokłada się dopiero na gotowym zakresie. Podpieranie się na ręce zostawia się na sam koniec, bo to największe obciążenie nadgarstka. Kryterium dla sportu takiego jak bieganie czy rower: chwyt jest pewny i nie powoduje bólu następnego dnia.

Które ruchy nadgarstka wracają po kolei?

Zgięcie i wyprost wracają zwykle przed odwracaniem przedramienia, a chwyt na końcu. To kolejność typowa, nie stała reguła, bo odwracanie i nawracanie bywa ograniczone po złamaniu wieloodłamowym.

Odwracanie (supinacja) to obrót dłonią w górę, nawracanie (pronacja) to obrót dłonią w dół. Dane o progu funkcjonalnym pochodzą z pracy Palmera i współpracowników (Journal of Hand Surgery, 1985):

Ruch Typowy zakres u zdrowych Wystarcza do codziennych czynności
Zgięcie dłoniowe ok. 80° ok. 5°
Wyprost grzbietowy ok. 70° ok. 30°
Odchylenie promieniowe ruch boczny w stronę kciuka ok. 10°
Odchylenie łokciowe ruch boczny w stronę małego palca ok. 15°
Nawracanie i odwracanie po ok. 80-90° ocenia fizjoterapeuta

Próg funkcjonalny daje praktyczną miarę: codzienne czynności są możliwe, zanim nadgarstek wróci do pełnej normy. Nie oznacza to, że można przestać ćwiczyć.

Dłoń i przedramię obracane na blacie stołu podczas ćwiczeń nadgarstka

Czym różni się rehabilitacja po gipsie i po płytce?

Po płytce dłoniowej ruch zwykle zaczyna się wcześniej, w zdejmowanej szynie. Przemieszczenie odłamów często oznacza nastawienie lub zespolenie, a to zmienia moment startu.

Gips Płytka dłoniowa
Start ruchu po zdjęciu gipsu, ok. 6 tygodni po złamaniu wcześniej, w zdejmowanej szynie
Unieruchomienie gips przez cały okres szyna zdejmowana do ćwiczeń
Blizna brak blizna pooperacyjna od strony dłoni
Typowe ograniczenia sztywność po długim unieruchomieniu sztywność i blizna pooperacyjna

Zespolenie od strony dłoni daje stabilność, która pozwala ćwiczyć wcześniej niż w gipsie. Praca z blizną należy do programu po operacji, a jej zakres ustala fizjoterapeuta. O budowie i materiale implantu pisze artykuł o płytce tytanowej w kości, tu liczy się tylko jej wpływ na ćwiczenia.

Jakie ćwiczenia po zdjęciu gipsu?

Po zdjęciu gipsu ćwiczy się ruchy ogólne, a plan ustala fizjoterapeuta. Obrzęk i pielęgnację skóry zaraz po zdjęciu gipsu opisuje tekst o pierwszych dniach ręki po gipsie. Typowe ruchy to:

  • zginanie i prostowanie nadgarstka,
  • obroty przedramienia dłonią w górę i w dół,
  • zaciskanie miękkiej piłki.

Czy rehabilitacja nadgarstka powinna boleć?

Nie powinna wywoływać bólu, który narasta po ćwiczeniach. Sztywność i dyskomfort maleją już w pierwszym miesiącu po zdjęciu gipsu lub operacji. Lepszy jest stały, umiarkowany wysiłek niż jeden mocny dzień, po którym ręka puchnie i boli następnego dnia. Ból narastający mimo leków, zmiana koloru palców lub drętwienie to powód do kontaktu z lekarzem.

Jak długo nosić ortezę?

O tym decyduje lekarz prowadzący. Po płytce szynę zdejmuje się na czas ćwiczeń.

Czy filmy z ćwiczeniami w internecie wystarczą?

Nie, same filmy nie wystarczą: mogą uzupełniać program po instruktażu, ale nie zastępują oceny fizjoterapeuty. Przegląd Cochrane z 2015 roku (Handoll i współpracownicy) nie znalazł wystarczających dowodów na przewagę konkretnej metody rehabilitacji po złamaniu dalszej nasady kości promieniowej u dorosłych. Ważniejsza od wyboru metody jest więc regularność programu ustalonego przez fizjoterapeutę. Film ma sens, gdy fizjoterapeuta pokazał wcześniej te ruchy i wyraził zgodę.

Awatar Aleksandra Mroczek